In vroeger tijden was Joost een bijnaam die vaak werd gebruikt voor de duivel; dit was een vorm van versluierend taalgebruik, daar men bang was de duivel rechtstreeks te noemen. Waarschijnlijk gaat het om een eufemistische verbastering van het Javaanse dheyos (uitspraak dejos), dat zelf weer een aanpassing zal zijn geweest van Portugees Deos, maar dat werd gebruikt voor Chinese godenbeeldjes. Dit gebruik van Joost is voor het eerst vastgesteld voor het jaar 1729, een eerdere vorm Joos voor 1676. [1]

Of…gewoon afgeleid van Jozef.